Językiem urzędowym jest czeski. Konstytucja go nie wymienia — jego pozycję określają ustawy, np. przepisy o postępowaniu administracyjnym, które pozwalają też załatwiać sprawy po słowacku. Na Zaolziu (Śląsk Cieszyński) mieszka polska mniejszość i w części gmin zobaczysz dwujęzyczne, czesko-polskie tablice.
Czeski jest bliski polskiemu, więc po kilku tygodniach zaczniesz rozumieć sporo prostych tekstów i rozmów, ale mówienie po polsku „na czuja” zwykle nie wystarczy. Po angielsku dogadasz się bez kłopotu w Pradze, Brnie, na uczelniach i w miejscach turystycznych; w mniejszych miastach i z osobami starszymi bywa trudniej. Część starszych osób zna niemiecki lub rosyjski.
Warto wiedzieć: uważaj na fałszywych przyjaciół — pozor to „uwaga”, čerstvý to „świeży”, a zápach to raczej nieprzyjemny zapach.
W Polsce: Czeskie Centrum w Warszawie prowadzi kursy języka czeskiego na poziomach A1–B2, z naborem w październiku i lutym — przed zapisem sprawdź aktualny termin. Czeskiego uczą też uczelnie z bohemistyką (filologią czeską) i studia języków obcych. Kursy w innych miastach znajdziesz wśród szkół języka czeskiego w naszej wyszukiwarce.
Na miejscu:
Online za darmo: jeśli wyjeżdżasz na Erasmusa+, uczelnia da ci dostęp do platformy Online Language Support (OLS) z kursem czeskiego.
Certyfikat: najważniejszy egzamin to CCE — Certifikovaná zkouška z češtiny pro cizince, przygotowywany przez ÚJOP Uniwersytetu Karola, uznawany m.in. przy rekrutacji na studia po czesku i do pracy.
Źródła: Ambasada Republiki Czeskiej w Warszawie, Univerzita Karlova — ÚJOP, Univerzita Karlova — Filozofická fakulta, Komisja Europejska — Erasmus+. Stan na 9.10.2026.