JĘZYKI

Angielski w szkole to dziś w Unii Europejskiej standard, ale z drugim językiem bywa bardzo różnie. Najnowsze dane Eurostatu za 2024 rok pokazują, że polscy licealiści i uczniowie techników należą do europejskiej czołówki, jeśli chodzi o naukę dwóch języków, a w starszych klasach podstawówki odsetek ten wyraźnie spadł. Sprawdzamy, co z tych liczb wynika dla ucznia i studenta — a na końcu możesz sprawdzić, jakim typem językowca jesteś.

Zdania z „if” wracają na maturze z angielskiego jak bumerang: w transformacjach, w lukach, w wypracowaniu. Wielu uczniów zna wzory na pamięć, a i tak myli drugi typ z trzecim albo wstawia „will” tam, gdzie nie powinno go być. Zamiast kolejnej listy regułek lepiej ułożyć sobie prosty plan: najpierw zrozumieć logikę, potem ćwiczyć po jednym typie, wreszcie połączyć wszystko w zdaniach mieszanych — a na końcu możesz sprawdzić, czy Twoje „gdyby” są już gotowe na egzamin.

Angielski zna dziś prawie każdy kandydat do pracy i na wymianę. Dlatego coraz więcej osób szuka drugiego języka, który naprawdę wyróżni je w CV – i sięga po skandynawskie czy niderlandzki. Warszawska szkoła Centrum Europy nazywa siebie „szkołą języków niezwykłych” i uczy ich od podstaw aż po certyfikat. Pokazujemy, jak wygląda taka nauka krok po kroku — a na końcu możesz sprawdzić, czy język niezwykły to dobry pomysł dla Ciebie.

W CV „angielski B2”, w rekrutacji na Erasmusa „wymagany poziom B1”, a w ogłoszeniu o pracę „niemiecki min. C1”. Te krótkie symbole pochodzą z jednej wspólnej skali, którą Rada Europy opisała w Europejskim systemie opisu kształcenia językowego (CEFR). Wyjaśniamy, co kryje się za każdym z sześciu poziomów, jak samodzielnie oszacować swój i czym poziom różni się od certyfikatu — a na końcu możesz sprawdzić, na jakim etapie drogi od A1 do C2 właściwie jesteś.