Językiem państwowym Litwy jest litewski — zapisuje to konstytucja. To język bałtycki, spokrewniony z łotewskim; uchodzi za jeden z najbardziej archaicznych żywych języków indoeuropejskich. Dla ciebie ważne jest to, że na Wileńszczyźnie, w Wilnie i okolicach, mieszka duża polska mniejszość, więc w niektórych miejscach dogadasz się po polsku. Sporo osób, zwłaszcza starszych, zna też rosyjski.
Na uczelniach, w Wilnie, Kownie i Kłajpedzie oraz w usługach dla turystów zwykle wystarczy angielski — młodzi ludzie mówią w nim dobrze. W urzędach i poza dużymi miastami przyda się choć kilka zwrotów po litewsku.
Warto wiedzieć: litewskie nazwiska kobiet mają różne końcówki — tradycyjnie -aitė lub -ytė u niezamężnych i -ienė u zamężnych (obecnie można też wybrać neutralne -ė), a męskie kończą się zwykle na -as, -is lub -us.
W Polsce: litewskiego uczą się głównie studenci bałtystyki i lituanistyki — taką specjalizację prowadzi m.in. Uniwersytet Warszawski. Kursy dla wszystkich są rzadkie; sprawdź szkoły języka litewskiego w naszej wyszukiwarce.
Na miejscu: największą ofertę ma Katedra Studiów Litewskich Uniwersytetu Wileńskiego (Vilniaus universitetas):
Online za darmo: jeśli jedziesz na Erasmusa+, uczelnia da ci dostęp do platformy Online Language Support (OLS), na której jest też litewski.
Certyfikat: państwowe egzaminy z litewskiego dla cudzoziemców, w tym egzaminy potwierdzające poziom znajomości języka, przeprowadza Narodowa Agencja Edukacji (NŠA).
Źródła: Vilniaus universitetas (Katedra Studiów Litewskich), Samorząd Wilna, Nacionalinė švietimo agentūra, Uniwersytet Warszawski, Komisja Europejska — Erasmus+. Stan na 9.10.2026.