Zdania warunkowe mieszane to moment, w którym wielu uczniów i studentów odpuszcza angielski na poziomie B2. Typ pierwszy, drugi i trzeci da się wykuć jak tabliczkę mnożenia, ale gdy przeszłość spotyka się z teraźniejszością w jednym zdaniu, schematy przestają wystarczać. Dobra wiadomość: mixed conditionals opierają się na dwóch prostych pytaniach o czas i da się je wyćwiczyć bez wkuwania kolejnej tabelki — a na końcu możesz sprawdzić, czy umiesz połączyć wczoraj z dziś w jednym zdaniu.
Klasyczne tryby warunkowe trzymają się jednego okresu. Drugi dotyczy wyobrażonej teraźniejszości, trzeci – przeszłości, której nie da się już zmienić. W prawdziwym życiu myśli rzadko są tak uporządkowane. Ktoś żałuje decyzji sprzed lat i widzi jej skutki dzisiaj albo tłumaczy dawny wybór swoim charakterem, który ma do teraz. Do takich sytuacji służą zdania mieszane.
Lekcja o zdaniach warunkowych mieszanych na gramatyka-angielska.info opisuje dwa takie połączenia i zestawia je w krótkiej tabeli. Warto ją mieć pod ręką, ale sama tabela nie wystarczy – trzeba zrozumieć, co się w tych zdaniach dzieje z czasem.
Pierwszy wariant łączy przeszły warunek z teraźniejszym skutkiem. W części z „if” stoi Past Perfect, a w części głównej „would” z bezokolicznikiem. Przykład: „If I had taken the earlier train, I would be at home now”. Spóźnienie na pociąg to przeszłość, a brak w domu to stan obecny.
Drugi wariant działa odwrotnie: teraźniejszy, stały warunek i przeszły skutek. W części z „if” jest Past Simple, a w głównej „would have” z trzecią formą czasownika. Przykład: „If she were more patient, she wouldn't have quit the guitar course”. Cierpliwość to cecha, która opisuje ją ciągle, a rzucenie kursu wydarzyło się wcześniej.
Na ten drugi wariant szczególnie przydaje się konstrukcja „If I were you”, czyli rada dawana z perspektywy teraźniejszości, która dotyczy czegoś, co już się stało.
Zamiast zapamiętywać wzory na pamięć, lepiej przy każdym zdaniu zadać sobie dwa pytania. Kiedy dzieje się warunek? Kiedy dzieje się skutek? Jeśli warunek jest w przeszłości, trzeba sięgnąć po Past Perfect. Jeśli opisuje coś, co jest prawdą teraz albo zawsze, wybiera się Past Simple. Ze skutkiem tak samo: teraz to „would” z bezokolicznikiem, wtedy to „would have” z imiesłowem.
Taki sposób myślenia ma dodatkową zaletę. Porządkuje też zwykłe typy drugi i trzeci, bo to dokładnie te same klocki, tylko ułożone w innej kolejności. Kto rozumie zdania mieszane, ten zwykle przestaje się mylić także w klasycznych conditionalach.
Przy zdaniach mieszanych błędy powtarzają się u większości uczących się. Warto je znać, zanim się utrwalą:
Warto też pamiętać, że w luźnej mowie zamiast „were” często pojawia się „was”, np. „If I was in her position”. W pracach pisemnych i na egzaminach bezpieczniej trzymać się formy „were”.
Najlepiej działają zdania o własnym życiu, bo wtedy łatwo odczuć różnicę między wczoraj a dziś. Wystarczy kilka minut dziennie.
Pierwsze ćwiczenie to dziennik „co by było, gdyby”. Codziennie wieczorem zapisuje się dwa zdania: jedno o przeszłej decyzji i jej obecnym skutku, drugie o swojej cesze i jej wpływie na coś, co się wydarzyło. Na przykład: „If I hadn't stayed up so late, I wouldn't be so tired now” oraz „If I weren't so shy, I would have asked a question in the lecture”.
Drugie ćwiczenie to przerabianie zdań. Bierze się zwykłe zdanie z typem trzecim i zmienia jego skutek na teraźniejszy, dopisując „now”. Potem odwrotnie: zdanie z typem drugim zamienia się tak, by skutek dotyczył przeszłości. Taka zabawa szybko pokazuje, która część zdania odpowiada za który czas.
Trzecie ćwiczenie to praca w parach. Jedna osoba podaje fakt z przeszłości, np. „Nie poszłam na zajęcia z hiszpańskiego”, a druga ma ułożyć zdanie mieszane o tym, jak wyglądałoby to dziś. Po kilku rundach role się zmieniają.
Na koniec przydaje się krótki quiz z luk i wyboru odpowiedzi, który jest dołączony do lekcji. Najlepiej wracać do niego po kilku dniach, a nie od razu po przeczytaniu teorii, bo wtedy widać, co faktycznie zostało w głowie.
Zdania warunkowe mieszane to połączenie dwóch dobrze znanych trybów. Przeszły warunek z teraźniejszym skutkiem oznacza Past Perfect i „would” z bezokolicznikiem, a stały warunek z przeszłym skutkiem – Past Simple i „would have” z imiesłowem. Zamiast wkuwać wzory, lepiej przy każdym zdaniu ustalić, kiedy dzieje się warunek, a kiedy skutek, i ćwiczyć na przykładach z własnego życia.
5 pytań · minuta
poleca:
