Francuski na maturze, Erasmus w Lyonie albo całe studia w Paryżu — prędzej czy później pojawia się pytanie o papier, który potwierdzi poziom języka. Najczęściej chodzi o DELF albo DALF, czyli oficjalne dyplomy francuskiego ministerstwa edukacji. Różnią się poziomem, ale łączy je jedno: zdane raz, nie wygasają. Do tego dochodzi jeszcze test TCF, który działa zupełnie inaczej — a na końcu możesz sprawdzić, czy wiesz, który z nich wybrać na swój cel.
DELF i DALF to dyplomy z francuskiego jako języka obcego, wydawane przez francuskie ministerstwo edukacji narodowej. Najprościej myśleć o nich jak o schodach ułożonych według europejskiej skali poziomów CEFR (po polsku ESOKJ). DELF obejmuje poziomy A1, A2, B1 i B2, a DALF — C1 i C2.
Ważne jest to, że nie ma jednego wielkiego egzaminu, na którym dostaje się wynik „gdzieś na skali”. Według materiałów Campus France, francuskiej agencji zajmującej się studentami z zagranicy, to sześć niezależnych dyplomów. Każdy poziom zdaje się osobno i każdy kończy się osobnym certyfikatem. Nie trzeba więc zaczynać od A1, żeby dojść do B2 — wybiera się poziom, który odpowiada umiejętnościom i celowi.
Każdy dyplom, od najniższego do najwyższego, sprawdza te same cztery umiejętności:
Zmienia się poziom trudności zadań, a nie sam zestaw umiejętności. Egzamin sprawdza tylko to, czego wymaga wybrany poziom, więc osoba zdająca B2 nie odpowiada na pytania z poziomu C1.
Z poziomem rośnie też czas egzaminu. Według tabeli Studium Języków Obcych Politechniki Rzeszowskiej, które jest centrum egzaminacyjnym DELF/DALF, egzamin DELF B1 trwa 1 godzinę 45 minut, DELF B2 — 2 godziny 30 minut, a DALF C1 — 4 godziny. Warto to wiedzieć przed zapisem, bo przy wyższych poziomach liczy się też kondycja.
Żeby zdobyć dyplom, potrzeba co najmniej 50 punktów na 100. W zestawieniu Campus France przy DALF jest jeszcze jeden warunek: minimum 5 punktów na 25 z każdej części. W praktyce oznacza to, że bardzo dobry wynik z czytania nie uratuje całkiem przegranego mówienia.
Ten próg sprawia, że do egzaminu nie warto podchodzić „na próbę”, licząc, że jakoś się uda. Rozsądniej wybrać poziom opanowany z zapasem niż ten o stopień wyżej, na którym walczy się o każdy punkt.
To najczęstsze źródło pomyłek. DELF i DALF to dyplomy, a TCF to test. Różnica jest bardzo praktyczna:
TCF pokazuje więc poziom w danym momencie, a DELF lub DALF potwierdza go na stałe. Kto myśli o francuskim w dłuższej perspektywie — na studia, do CV, do pracy — zwykle więcej zyska na dyplomie. TCF bywa wygodny wtedy, gdy wynik jest potrzebny szybko, do konkretnej rekrutacji.
Francuski portal rządowy dla studentów przypomina też o rzeczy oczywistej, choć łatwej do przeoczenia: certyfikat potwierdza poziom, ale sam w sobie nie jest kursem. Najpierw trzeba się nauczyć, potem zdawać.
Dla osób, które myślą o studiach nad Sekwaną, kluczowy jest poziom B2. Campus France pisze wprost, że B2 jest „bardzo zalecany” do studiowania we Francji. W materiałach agencji pojawia się zalecenie: TCF DAP z wynikiem co najmniej 400 punktów albo DELF B2 lub DALF C1.
Niektóre kierunki stawiają poprzeczkę wyżej i wymagają poziomu C1 albo C2 — według Campus France dotyczy to zwłaszcza nauk humanistycznych i społecznych. Z kolei na programach prowadzonych w całości po angielsku certyfikat z francuskiego nie jest obowiązkowy, jeśli uczelnia sama go nie wymaga. Za każdym razem ostatnie słowo ma konkretna uczelnia, więc wymagania trzeba sprawdzić na jej stronie.
DELF ma kilka odmian. Oprócz wersji dla wszystkich (tout public) materiały Campus France wymieniają DELF scolaire i DELF junior, kojarzone z uczniami, a także DELF Pro, którego nazwa wskazuje na kontekst zawodowy. Którą wersję zdaje się w danym ośrodku i dla kogo jest przeznaczona, najlepiej sprawdzić w centrum egzaminacyjnym przed zapisem.
Dla licealisty może to być dobry pomysł na cel nauki: zamiast „uczyć się francuskiego”, przygotować się do konkretnego poziomu, na przykład B1, i mieć potem dokument, który nie traci ważności.
DELF (A1–B2) i DALF (C1–C2) to sześć niezależnych dyplomów z francuskiego, które sprawdzają cztery umiejętności i są ważne bezterminowo. Do zaliczenia potrzeba co najmniej 50 punktów na 100. TCF to test z wynikiem ważnym dwa lata. Na studia we Francji zwykle zalecany jest poziom B2, a na części kierunków C1 lub C2 — szczegóły zawsze podaje wybrana uczelnia.
5 pytań · minuta
